Mewa srebrzysta jest symbolem Słowińskiego Parku Narodowego. Jej historia łączy nadmorskie jeziora, plaże i coraz częstsze życie w miastach.
Ptak związany z wybrzeżem i jeziorami
Charakterystyczna mewa z masywnym dziobem i czerwoną plamką na żuchwie została wybrana na symbol Słowińskiego Parku Narodowego nieprzypadkowo. Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku właśnie na tym obszarze potwierdzono pierwsze lęgi mewy srebrzystej w Polsce.
Naturalne środowisko tego gatunku obejmuje wyspy na jeziorach oraz nadmorskie plaże. W granicach parku ważne są m.in. rozległe akweny Łebsko i Gardno, otoczone mozaiką trzcinowisk, wydm, lasów i otwartych przestrzeni. Takie siedliska tworzą warunki do odpoczynku, żerowania i rozrodu wielu ptaków.
Dlaczego mewy pojawiają się w miastach
Mewy srebrzyste coraz częściej obserwuje się także daleko od morza. Miasta oferują im łatwy dostęp do pożywienia, płaskie dachy przypominające bezpieczne miejsca lęgowe oraz mniejszą presję części naturalnych drapieżników. To przykład zdolności gatunku do wykorzystywania środowiska przekształconego przez człowieka.
Obecność mew w zabudowie może prowadzić do konfliktów, zwłaszcza gdy ludzie regularnie je dokarmiają. Resztki jedzenia zmieniają zachowanie ptaków i przyciągają je w miejsca, gdzie spotkanie z człowiekiem staje się zbyt bliskie. Najlepszą pomocą jest niedokarmianie oraz właściwe zabezpieczanie odpadów.
Jak obserwować mewy w parku
Do rozpoznawania mew przydaje się lornetka. Warto zwracać uwagę na wielkość ptaka, kolor grzbietu i nóg, wzór na końcówkach skrzydeł oraz barwę dzioba. Młode osobniki różnią się od dorosłych brązowawym, cętkowanym upierzeniem, dlatego jedna grupa może wyglądać jak kilka odmiennych gatunków.
Na plaży i nad jeziorami należy zachować dystans od odpoczywających ptaków. Nie wolno podchodzić do gniazd ani próbować zdobyć zdjęcia kosztem ich spokoju. Obserwacja z wyznaczonych miejsc, bez karmienia i płoszenia, pozwala poznać symbol Słowińskiego Parku Narodowego w sposób bezpieczny dla zwierząt.
Obserwacja bez ingerencji
Sezonowe zjawiska przyrodnicze najlepiej poznawać cierpliwie i z dystansu. Nie należy zrywać roślin, dotykać zwierząt, schodzić z wyznaczonych dróg ani zmieniać otoczenia dla lepszego zdjęcia. Aktualny komunikat turystyczny parku pomaga ocenić warunki na szlakach i ewentualne ograniczenia. Lornetka, aparat z przybliżeniem oraz spokojne zachowanie zwykle pozwalają zobaczyć więcej niż bliskie podejście. Każdą obserwację warto traktować jako okazję do nauki, ale również jako odpowiedzialność za pozostawienie siedliska w niezmienionym stanie.
Źródło
Słowiński Park Narodowy: oficjalny komunikat parku (dostęp: 26 września 2026).
Zdjęcie
Marc Ryckaert, Wikimedia Commons, CC BY 4.0. Strona oryginalnego zdjęcia.